Harkemase Boys (32).jpgDe laatste competitieronde in Nederland en de keuze viel op Harkemase Boys – sv Huizen, een wedstrijd uit de Derde Divisie. Gezien de ranglijst hoefde ik niet op een topwedstrijd te rekenen en vaak is dat niet eens erg.

Er zit voor mij een klein verhaaltje om deze wedstrijd. Geboren en getogen in een (destijds) klein vissersdorpje onder de rook van Amsterdam, mits de wind uit de juiste richting en met voelde snelheid kwam, maar tegenwoordig woonachtig in het mooie Friesland. Zoals elke Huizer voetbalde ik als kleine jongen bij De Zuidvogels, de (gehate) buurman. Speelde het eerste van De Zuid een uitwedstrijd, dan kon ik via ‘veld 3’, door een gat in het hek wat als afscheiding tussen deze twee verenigingen dienst deed, om zo, gratis, een wedstrijd van Huizen te bekijken.

Sv Huizen was in die tijd een grote club, het speelde hoofdklasse, het was al eens landskampioen geweest en de club had een tribune wat voor mij, als jochie van een jaar of 7, altijd iets magisch had. Zuidvogels speelde slechts vierde klasse en met een mannetje of 100 om het veld was het al snel druk. Bij Huizen kwamen veel meer toeschouwers en daardoor voelde ik altijd enige spanning en aantrekkingskracht; De geelgroene kant van ‘De Wolfkamer’ had toen voor mij de uitstraling van Celtic Park.

Later speelde bij deze club wat (oud) klasgenoten maar ‘de sport’ bleef: Altijd via De Zuidvogels gratis naar binnen. De enige keren dat ik betaalde voor een wedstrijdje ‘aan de verkeerde kant’ van De Wolfskamer was wanneer de Huizer derby werd gespeeld en in 2003, toen Huizen opnieuw kampioen kon worden in de wedstrijd tegen… Harkemase Boys.

Inmiddels woon ik al wat jaren in Friesland. Sportpark De Bosk had ik eenmaal eerder bezocht, op een doordeweekse zomeravond om een oefenwedstrijdje te bekijken tussen De Boys en Blauw Wit ’34 uit Leeuwarden wat voor een handvol toeschouwers werd gespeeld. En goed moment om weer eens wat familie uit te nodigen om samen een potje voetbal te gaan kijken.

Harkemase Boys (31).jpgSportpark De Bosk heeft een fraaie toegang. Het oogt wat traditioneel, wat Engels zelfs en daardoor proef je voetbalromantiek. Om het veld een ouderwetse ‘terrace’ wat de vergelijking met oude Engelse grounds nog eens versterkt, een kleine tribune en, helaas, een nieuwe kantine. De Harekieten staan bekend als fanatiek en omdat in deze stadion gewoon gras ligt voelde ik langzaam weer de spanning van dag jochie van zeven. Het enige wat mij terug in de tijd bracht was de gedachte dat ik eigenlijk de camera mee had moeten nemen…

Eerst de kantine maar eens in om ‘een bakkie’ te doen. De barman hoort dat ik geen Fries ben en knoopt tijdens het inschenken een praatje aan: “Welkom, hebben jullie lang moeten rijden..?” Terwijl ik de glazen uitserveer antwoord ik hem: “Ongeveer 25 minuten!” Die blik in zijn ogen was onbetaalbaar!

De wedstrijd was slecht wat gezien de ranglijst in combinatie met het grijze weer en het zware veld, niet zo vreemd was. Toch paste het in het totaal plaatje. Hier hoort geen oogstrelend voetbal, geen tikkitakki maar lange halen om de bal zo snel van ‘box-to-box’ te krijgen. Uit een van de spaarzame kansjes scoort Huizen de enige treffer van de wedstrijd en Harkemase Boys eindigt de wedstrijd met 9 man. Direct na het fluitsignaal lijkt er een opstootje te zijn rondom de scheidsrechter die een derde Boy de rode kaart voorhoudt. Ondertussen merkt de stadionspeaker fijntjes op dat een wedstrijd tussen 12 en 9 spelers nooit winnend afgesloten kan worden. Zo eindigt deze enerverende wedstrijd in een typisch Engelse ambiance van de ‘Sunday League’.

Meer foto's zijn hier te vinden

Fotogalerij

  • Harkemase Boys
  • Harkemase Boys
  • Harkemase Boys
  • Harkemase Boys

Deel deze pagina