Bezocht datum
Laat mij die foto nog eens zien?
Laat mij die foto eens zien? Ja, dit zijn ze. De vijf mannen uit Nederland. Vanmiddag. In ons stadion.
Er komen wel vaker mensen naar het stadion. Supporters, spelers, vrijwilligers. Maar vijf mannen uit Nederland die twee uur voor de aftrap al rond willen kijken… dat maak je niet elke week mee.
Ik stond in de kleedkamer. Het laatste shirt lag net klaar. Nummer 12. Mijn favoriete nummer. De ideale wisselspeler. Of de supporters, die als twaalfde man achter de club staan. Alles klaar voor vanmiddag, en ineens staat daar een grote kerel voor me. Of hij en zijn maten even mochten kijken.
Het was een prachtige middag. De zon scheen uitbundig en het veld lag er strak bij. Buiten stonden de verkeersregelaars al op hun plek. Hoe zij langs de ticketbox zijn gekomen? Geen idee. Maar ze stonden er wel.
“Een paar foto’s, dan zijn we weer weg.” Achter hem vier mannen die al half naar binnen wilden. Ik zag het meteen: mensen die niet komen om te storen, maar om te zien. Natuurlijk liet ik ze binnen. Dat doe ik altijd als iemand met respect komt.
Ze schoten meteen alle kanten op. Eén hing in de hekken. Eén liep het veld op alsof hij het gras wilde begroeten. En één liep over de tribune met een camera alsof hij elke krater van de maan moest vastleggen.
Maar die man die op mij afstapte niet. Die keek eerst rustig rond en wilde daarna alles weten. Hoe oud het stadion is. Hoe het met de club gaat. Hoeveel mensen ik vanmiddag verwachtte. Of hij een aandenken kon krijgen. Een sjaaltje, een oud shirtje… uiteindelijk was de kleedkamer al genoeg.
Even later hadden alle vijf de kleedkamer gezien. En natuurlijk even naar het toilet geweest.
De laatste foto’s werden genomen en ik zag het in hun ogen. Die sprankeling. Die grote glimlach. De zon leek nog harder te schijnen. Een van hen gaf me dit kaartje. Hij maakt van elk bezoek een soort fotoverslag. Ik snapte het niet helemaal, maar volgens mij kan jij dat wel vinden.
Doe ze maar de groeten. En vertel ze maar dat we met 1-1 hebben gelijkgespeeld.
Ja, mooie kerels. Ze kwamen alleen even kijken, maar ze keken alsof het hun eigen stadion was. Dat soort mensen zie ik graag terug.
Laat mij die foto nog eens zien?
